Recensie Zomergasten: Naema Tahir

Het Britse plaatsje waar de bekende satire The Office zich afspeelt, heet Slough. Uitgesproken als "slow" lijkt dat een verzonnen plaatsnaam. Niets is minder waar want Naema Tahir, de derde Zomergast van 2008, is er geboren. En net als van het bestaan van Slough waren veel kijkers zich, voor deze uitzending van Zomergasten, niet bewust van het bestaan van ene Naema Tahir.

De relatieve onbekendheid van de gast maakt zo’n Zomergasten altijd lastiger. Een gast die minder bekend en minder populair is dan een minister of een internationaal befaamde DJ vraagt het uiterste van de concentratie. De kijker moet eerst maar eens overtuigd worden door de gast. Nader kennismaken is noodzakelijk, vertrouwen moet er zijn, voordat er verder gepraat kan worden.

En vertrouwen wekken was nou juist iets waar Naema Tahir niet zo goed in was. Tahir was vooral een jurist. Ze was zakelijk, had tot in de uiterste details aandacht besteed aan haar uiterlijk, sprak haast emotieloos en bewoog eigenlijk alleen haar gezicht. Ze sprak zacht, en kneep haar stem telkens iets af. Alsof ze beslist niet alles over haar tong wilde laten rollen. Er zat iets in haar vast, een blokkade, gemaakt van ijs en gewapend beton. Na het bekijken van een fragment over een Britse satire waarin Pakistanen zichzelf op de korrel nemen, zei Tahir, zonder ook maar een spoortje van emotie of het verrekken van één spiertje in haar gezicht: “Ik lig hier helemaal dubbel.”

Fascinerend zo’n gast. Spannend bovendien: zou ze nog ontdooien? Lukt het Bas Heijne een dieper contact met haar te krijgen? Zou Tahir buiten haar verstandelijke vermogens nog wat gevoel tonen? Vragen die het eerste uur zeker van belang waren, maar tevens vragen die zo’n uitzending toch nog de nodige spanning geven. Als de gast er niet in slaagt overtuigend de kijker te boeien, moet de kijker terugvallen op meer elementaire begrippen.

Het lukte Bas Heijne in ieder geval niet om veel grip op de zaak te krijgen. Net zoals tussen de kijker en Tahir alle chemie ontbrak, ontbrak dat ook tussen presentator en gast. Tahir was daarvoor eenvoudigweg teveel met zichzelf bezig. Aan een half woord had zij voldoende om weer een halfuur verder te praten, op monotone toon, uiterlijk onbewogen, maar met de analytische precisie van een juriste.

Desondanks werd de uitzending allengs boeiender. Tahir bleek namelijk een voorkeur te hebben voor Het Grote Islamdebat, ze is zelf van oorsprong Pakistaanse, en gebruikte de ontboezeming van haar vrome en radicale moslimverleden als voorzet naar een breder debat. Een debat zoals we dat in Nederland alweer jaren voeren, over het al dan niet beledigen van de profeet (“Jezus mag je afbeelden maar ik denk niet dat je Mohammed moet afbeelden”), over vrouwelijkheid binnen de islam en vooral over hoofddoekjes.

De verhalen die Tahir wist op te lepelen waren exotisch en poëtisch. Haar donkere ogen gloeiden bij het verhalen over vroeger, haar paradijs in Pakistan, en echt gevoelig werd het tijdens haar bekentenissen over haar uithuwelijking en haar worsteling met de westerse identiteit.

Salman Rushdie kwam voorbij, en Salman Rushdie gaf de doorslag: deze Zomergasten-aflevering was geslaagd. Tahir leek dan misschien emotieloos, wat zij vertelde deed er toe en zij begeleide de kijker door haar wereld van het islamdebat, een wereld die zich, tot in het diepste van haar wezen, in twee culturen afspeelt.

Mede dankzij het fragment uit 1989, waarin Salman Rushdie, vlak voordat de fatwa over hem zou worden afgekondigd, vrijuit aan Adriaan van Dis vertelt hoe de islam gevaarlijke intolerante trekken vertoont (een schokkend tijdsbeeld, een profetie vele jaren voor de aanslagen in New York of de Deense cartoonrellen) is deze uitzending van Zomergasten verplichte kost voor iedereen die meent wat toe te moeten voegen aan het islamdebat.

Maar u kunt natuurlijk ook een van de boeken van Naema Tahir lezen.

De Zomergasten-recensies zijn een product van Bert Brussen.

9 Reacties // Reageer

9 thoughts on “Recensie Zomergasten: Naema Tahir

  1. Spark

    Ik vond dat er wel degelijk chemie was tussen Heijne en Tahir. Dat maakte het juist zo spannend. Maar goed, chemie is teveel op gevoel gebaseerd om er een nuttige discussie over te voeren.
    Prachtige aflevering.

      /   Reply  / 
  2. Fred

    Raar verhaal Brussen om Tahir als ‘onbekende gast’ weg te zetten. Zeker jij als mediaman – althans, zo profileer je jezelf nog wel eens – moet haar tientallen keren hebben zien ‘optreden’ in allerlei actualiteitenrubrieken. Om nog maar te zwijgen van het tv-moment van een paar jaar terug: de flirt met Jeroen Pauw in Nova.
    Ook haar verhaal over uithuwelijken heeft ze al meerdere keren verteld, op tv en in tijdschriften/kranten, dus van een bekentenis was geen sprake.

    Niettemin een boeiende uitzending, zeker toen Rushdie werd getoond. Al is Rushdie sowieso altijd interessant

      /   Reply  / 
  3. JEZUS

    Als je je bekendheid te danken hebt aan geile multiculti chicklitverhaaltjes voorlezen bij NOVA en het flirten met Jeroen Pauw (willen de vrouwen die nog nooit versierd zijn door Jeroen Pauw zich melden?), kun je maar beter niet bekend zijn.

    Amen.

      /   Reply  / 
  4. Willy

    In een woord een geweldige vrouw met een duidelijk uitgesproken mening, waren en maar zo meer van, prima uitzending.

      /   Reply  / 
  5. Tall King Rubbish

    Ik heb haar vaker gezien op tv en als man kijk je net wat langer omdat ze er elegant uitziet. Maar ze is saai, saai met hoofdletters: SAAI. Echt alles, haar verhalen haar emoties, haar stem, haar leven, haar werk.

      /   Reply  / 
  6. Samira

    Ach als iedereen zijn/haar mening uit over ‘Zomergasten’ met Tahir dan mag die van mij uiteraard niet ontbreken. Naiema is ten eerste geen onbekende gast. Zij heeft zich sinds de aanslagen in New York verschillende malen in ‘het islamdebat’ gemengd. Wat betreft het interview zelf; Naiema kon goed vertellen en uitleggen over allerlei onderwerpen, maar wat ik miste is menselijkheid. Ik ben zelf juriste in spe en merk aan de mensen om mij heen dat zij dat missen en alleen doelen voor ogen hebben en vergeten om hun gevoelens te uiten. Voor de rest was het interview interessant en informatief.

      /   Reply  / 
  7. Go

    Ik begrijp deze recentie absoluut niet, Naema Tahir is geen ´onbekend personage´ (wie af en toe Buitenhof ziet had haar in islamdebatten al tegen kunnen komen) en haar meningen waren juist helder doch genuanceerd. Ook was haar keuze erg divers en daaruit bleek haar brede interesse, waar andere zomergasten nog wel eens bij hun eigen stokpaardje blijven hangen. Iemand om een voorbeeld aan te nemen!
    En Nederlands is haar vierde taal. Misschien niet zo gek dat ze dan wat bedachtzamer spreekt dan andere gasten.

      /   Reply  / 
  8. DN

    Ik kende haar ook niet :-) Alles is wel subtiel/’kil’; maar er kinkt erg de jaaarenlange spersoonlijke struggle doorheen. Het verhaal is ietwat te subtiel voor mijn blanke oren. Maar al haar uitingen zijn significant bij/binnen haar achtergrond. Iets beter dan Hirsi, vind ik wel. Echter. Maar aan de andere kant ‘te subtiel’. Klinkt een beetje als onze jaren 50 en 60. Succes ermee, in elk geval. Jammer dat ze toch ‘r ouders jarenlang niet zag door de persoonlijke keuzes. Misschien helpt het toch anderen.

      /   Reply  / 
  9. Peter Halferding

    Ik vermoed dat men bij de VPRO had gehoopt op net zo’n chemie als met Jeroen Pauw enkele jaren terug bij NOVA.
    “Werkt dat een beetje voor u?”

    Dat lukte dus niet.

      /   Reply  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>